Ευτυχισμένη αγάπη.
Είναι φυσιολογική, είναι σοβαρή, είναι προσοδοφόρα;
Τι χρησιμεύουν στον κόσμο δύο άνθρωποι που δεν έχουν μάτια γι’ αυτόν;
Ανεβασμένοι ο ένας για τον άλλον στο ίδιο βάθρο χωρίς φανερή αξία επιλεγμένοι μέσα από εκατομμύρια από καθαρή σύμπτωση κι όμως με την πεποίθηση τους ότι έτσι έπρεπε να συμβεί Σαν ανταμοιβή για ποιο πράγμα;
Για τίποτα.
Το φως λάμπει απ’ το πουθενά- γιατί μονάχα πάνω τους και όχι σε άλλους;
Δεν είναι αυτό προσβολή της δικαιοσύνης; Ασφαλώς είναι.
Δεν παραβιάζει τις καταξιωμένες στον κόσμο αρχές μας, δεν γκρεμίζει κάθε ηθική απ’ τα ύψη της; Σίγουρα ναι.
Προσέξτε το ευτυχισμένο ζευγάρι: αν μπορούσαν τουλάχιστον λίγο να προσποιηθούν, να υποκριθούν μια κατάθλιψη κι έτσι να δώσουν κουράγιο στους φίλους τους!
Ακούστε πως γελάνε- πόσο προσβλητικά.
Κι η γλώσσα που μιλάνε μόλις που ακούγεται κατανοητή κι όλες αυτές οι εθιμοτυπίες, οι τελετουργίες, οι επιτηδευμένες αμοιβαίες ρουτίνες τους- όλ’ αυτά μοιάζουν με μια συνωμοσία πίσω απ’ την πλάτη της ανθρωπότητας!
Είναι δύσκολο ακόμα και να μαντέψεις που θα έφταναν τα πράγματα αν οι άνθρωποι ακολουθούσαν το παράδειγμά του Σε τι θα μπορούσαν να στηριχθούν οι θρησκείες και η ποίηση, τι θα θυμόμαστε, τι θα είχαμε αποκηρύξει, ποιος θα ΄θελε να κρατηθεί μέσα σε κάποιο όρια;
Μια ευτυχισμένη αγάπη.
Είναι αναγκαία;
Το τακτ και ο κοινός νους μας συμβουλεύουν να την απαρνηθούμε σαν ένα σκάνδαλο για τις ανώτερες σφαίρες της ζωής.
Τα μικρά αγγελούδια γεννιούνται χωρίς τη δική της βοήθεια.
Κι ούτε θα μπορούσε να κατοικήσει στην γη γιατί συμβαίνει τόσο σπάνια.
Αφήστε τους ανθρώπους που δεν ξέρουν το παραμικρό γι’ αυτήν να μας βεβαιώσουν ότι δεν υπάρχει πουθενά μια ευτυχισμένη αγάπη.
Wislawa Szymborska
Κάτι διάβαζα μια φορά κάπου, μιλούσε ο άντρας στην αγαπημένη του και έλεγε να αφήνει ένα φως αναμμένο στο δωμάτιο κάθε βράδυ για να φωτίζει έξω από το παράθυρό τους, να φωτίζει για εκείνους που είναι μόνοι τους, να μην χαθούν στο δάσος. Μοιάζει εκείνοι οι δυο λοιπόν να τα είχαν βρει όλα, ο ένας (σ)τον άλλον, κι από υποχρέωση(;), φόβο(;), ανθρωπιά(;), καλοσύνη(;) να σκέφτονταν και να φρόντιζαν με αυτόν τον τρόπο τους υπόλοιπους ανθρώπους..
Αυτή η ιστορία μού είχε φανεί απίστευτα τρυφερή και ρομαντική. Μου μοιάζει όμως και λίγο ..προκλητική. Ποιοί τα ζουν αυτά;… Δεν ξέρω αν υπάρχει ευτυχισμένη αγάπη, δεν ξέρω αν υπάρχει ευτυχία, δεν ξέρω αν υπάρχει καν αγάπη μεταξύ ενός άντρα και μιας γυναίκας.. Μήπως είναι μόνο πάθος/πόθος/έρωτας/παιχνίδι του μυαλού;
Comment από Holly — Ιουνίου 5, 2010 @ 12:05 πμ |
Holly,κι ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, στο ‘Ενός Λεπτού Σιγή’ του καλεί:
“Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας
κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,
έναν ώμο ν’ ακουμπάτε την πίκρα σας,
ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,
κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας,
έστω και μια φορά;
είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή
για τους απεγνωσμένους;”
Υπάρχει Ευτυχία, πως δεν υπάρχει:
Ευτυχία είναι να Νοιώθεις Άρχοντας
-όχι για αυτά που έχεις
αλλά με αυτά που έχεις και με όσα δεν έχεις.
Η ζωή είναι μια χούφτα στιγμές άλλες τρυφερές και άλλες πικρές. Και πως τα καταφέρνουμε οι άνθρωποι και τις τρυφερές τις σκεφτόμαστε περισσότερο , και τις πικρές συν τω χρόνω τις θυμόμαστε πάντα με τρυφερότητα, και έτσι η μπαλάτζα ‘πέφτει’ σε αυτό που εγώ λέω Ευτυχία και ακόμη και να προσπαθήσεις δεν μπορείς να σαι για πολύ δυστυχισμένος.
Αλλά η Ευτυχία είναι Προσωπική Υπόθεση του Καθενός. Και εγώ δυσκολεύομαι να ορίσω πως μπορεί να υπάρξει μία Ευτυχισμένη Αγάπη όπού από τον Εαυτό μας πάμε στον Άλλον… Βέβαια, όπως λέει η Νομπελίστρια Ποιήτρια του Ποιήματος: Αφήστε τους ανθρώπους που δεν ξέρουν το παραμικρό γι’ αυτήν να μας βεβαιώσουν ότι δεν υπάρχει πουθενά μια ευτυχισμένη αγάπη. (φευ, εμείς είμαστε
Comment από mpourmpouras — Ιουνίου 7, 2010 @ 8:27 πμ |